توجٌه ! خوانندگان محترم ( دوباره ) توجٌه داشته باشند که این شعر در سر کلاس سراییده شده و یا در حقیقت سروده شده ، به همین دلیل اگه ایرادی این وسط وجود داره همش تقصیره این معلٌمس (1) ، صدای گچی که معلٌم قیژ و قیژ روی تخته می کشه می تونه بدترین چیز باشه برای یه شاعر برجسته و باعث بشه صفحه ی لطیف احساساتش خش (2) برداره ! به خصوص وقتی که داره سعی می کنه  تمرکز بکنه ! امٌا چی کار کنیم که عشق به مارمولک و شعر و ذوق و ادبیات ، ما رو وادار کرده که این همه سختی رو به جون بخریم .(3)و در آخر ، مخلصیم .<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

پاورقی ( مقدمه ) :

(1) شاعر دل خوشی از این معلٌمه نداره ! این معلٌم بارها سعی کرده ذوق ادبی- هنری این شاگرد با استعداد رو کور کنه ولی کور خونده !

(2) به قول یکی از رفیقام : " به سراغ من اگرمی آیید ... نرم و آهسته بیایید ... مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من ... " به به ...

(3)این جاس که شما باید بگین : " عجب ! چه فداکارانه ... ! 

 

  

تو کجایی؟

 

من با صدای خروپف تو آشنایم ...

ای آشنای همیشگی !                                                  

با صدای پلک زدن تو ...به خواب می روم ...

                                        ای خوشخواب (1) گرم و نرم ( ای تو )

و از این هراسانم که

                         کسی به من در خواب

                                                     زل بزند ... ( نکن که آشفته می گردم . )

 و با نوای طبل آسای قلب تو  DooB … DooB( ... )

                                                     سلول های خاکستری من (2)

                                                                                         جرقه می زنند !

و در انتظار یک جو فیزیک

                              چه لح لح اند

                                              ای ارشمیدس ...

حالا از این به بعد جوٌ شعر تغییر می کنه ؛ تذکٌر : احساس باید به توان 2 برسد و لحن خواهش گونه باشد ! ترجیحاً صدا از ته حلق بیاد بیرون .

لگد نزن به این قلب پاره ... ( بگو آه ... )

                                       نرو که دلم به پهنای یک نخود (3) می گردد

و روزها     

        پشت پنجره

                      در آرزوی یک صدای یک طبل دیگر چه حیرانم

                                           و در خواب به دیدار انیشتن می روم !

                                                                       ( او نیز با ما رفیق بود ! )

بگو هوا چرا ابریست (4) ... ؟!

                      چرا جیرجیرک ها نمی خوانند

                                           و جشن سوسک خوری به پا نمی کنند ؟!!(5)

برای تو ...

            من قلبم را ...

                             در تلاطم امواج جوی آب ...

                                                               کنار خیابان ...

                                                                                به تو هدیه میدهم (6)

از رو به روی دکٌان مش رمضان ( سبزی فروش ) می گذرد

                                                               و به سوی تو می آید ...

                                                                       و می آید ... و می آید ...

گرد جهان دور شمسی قمری می زند ...

                             ولی تو را نمی یابد ...تو کجایی ؟

تو کجایی ... !کجا ؟؟؟!!؟(7)

                             گو گوری مگوریه من ! (8)

                                                 مارمولک جونم بیا

 

پاورقی :

(1) تشبیه

(2) من ... تو ...این بیانگر این است که شاعر در همه حال ( حتی سر کلاس ) به طرفین در شعر اهمیت زیادی می دهد . احسنت ... باریکلٌا ...

(3) جو ... نخود ... شاعر به جو و نخود و در کل حبوبات و غلٌات ، علاقه ی زیادی دارد . (احتمالاً ) و یا شاید لطف کرده و آن ها را قاطی آدم به حساب آورده !

(4) طبق گزارش هواشناسی قرار بود اون روز هوا آفتابی باشه ! اینه که داره می پرسه !

(5) تعدادی از دوستان در محفل ایشان سؤال کردند که مگر جیر جیرک ها هم سوسک می خورند ؟!! ایشان پاسخ دادند ... بله ! تو دهات ما می خورند !!!

(6) چه بخشنده !

(7) این علایم سؤال حاکی از کنجکاوی زیاد است . ( فضولی نه ها ! )

(8) حاکی از علاقه ی زیاد .

 

 

 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید