گفتگو با استاد

 روزي غرق در فكر<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                  ناگهان خود را                 

                        در دياري يافتم

                                       دور دست و غريب

ديدم كامل مردي در كنار من است

                              با نگاهي مهربان

به نرمي از من پرسيد :

                  “ چرا اين طور گرفته اي؟ ”

                                           گفتم :

                                              فكرم پريشان است .

گفت :

   “ شايد از من كمكي ساخته باشد . ”

                                           گفتم :

                                              به دنبال حقيقت مي گردم .

گفت :

   “ در خود فرو رو

            كليدش را در قلبت مي يابي . ”

چگونه ؟

  “ خيال هايت را كنار بگذار

                              و

                               نيتت را خالص كن

                                       آن وقت حقيقت در قلبت مي تابد . ”        

پرسيدم :

       از كجا بدانم كه حقيقت است كه مي تابد ؟

پاسخ داد :

  “ در اين مرحله

              اوليا و انبيا را بر حق ميبيني

                         و تفاوت بين اديان نمي گذاري

                                      يعني به مرحله ي خودشناسي گام نهاده اي . ”

مرحله ي خودشناسي؟

  “ در مرحله ي خودشناسي مي داني كه

                                            از كجا آمده اي

                                                   در اين جا چه بايد بكني

                                                               و بعد به كجا مي روي . ”

 گفتم :

نمي دانم در اين جا چه بايد بكنم ؟

گفت :

  “ به وظايفمان عمل كنيم

                     به ديگران خير برسانيم

                                 و بكوشيم انسان واقعي باشيم . ”

انسان واقعي ؟

  “ بله , كسي كه

              به راستي دلسوز , نيك خو , و نيك خواه باشد

                                           از شادي ديگران شاد شود

                                                                 و از غمشان غمگين

                                                                                و در پي ياري به ديگران باشد . ”

چگونه ؟

  “ با ديگران همان باش

                كه مي خواهي با تو باشند

                              و هر چه بر خود نمي پسندي

                                                        بر ديگران مپسند . ”

گفتم :

گفتنش آسان است ...

او ادامه داد :

  “ ... اما به كار بستنش دشوار . ”

گفتم :

نشيب و فراز زندگي

              گاهي عرصه را بر من تنگ مي كند

                                           و مطمن نيستم آيا روزي

                                                           به سعادت واقعي مي رسم .

گفت :

  “ در راه حقيقت

               سعادت واقعي

                               بازگشت به سر منزل ازلي است . ”

سر منزل ازلي ؟

  “ بازگشت به همان جايي كه از آن آمده ايم

                                               اما داناتر و مهربان تر . ”

فكري كردم و پرسيدم

اين همه را از كجا ميدانيد ؟

لبخندي زد و گفت :

  “ عمر هايي تحقيق و تجربه ”

... ممنونم

            حالم خيلي بهتر شد .

اما شايد باز سوالاتي داشته باشم

                       مي شود دوباره شما را ديد ؟

با لبخندي مهربان

دستي بر شانه ام گذاشت و گفت :

  “ هر وقت كه بخواهي ,

                       من هميشه هستم . ”

 

http://www.goftegubaostad.com

 

asayesefid@yahoo.comعصاي سفيد      

/ 0 نظر / 14 بازدید